» strona główna » Co gryzie Twoje rośliny?

  Rośliny ozdobne

   Róża

   Tym, co najczęściej niepokoi miłośnika róż, jest choroba grzybowa zwana czarną plamistością. Charakterystyczne, czarne plamy pojawiają się na liściach już w czerwcu. Z czasem tkanki liści wokół plam żókną i chore liście opadają. Rozwój choroby może trwać przez całe lato.

 Czarna plamistość róży

 

   Również w czerwcu, a czasem nawet w maju, rośliny mogą zostać zaatakowane przez grzyby wywołujące mączniaka prawdziwego. Objawy tej choroby są bardzo łatwe do rozpoznania – na liściach, płatkach kwiatowych i innych częściach rośliny pojawia się biały nalot grzybni. Mączniak prawdziwy rozwija się bardzo szybko w lipcu, gdy noce są ciepłe z dużą wilgotnością powietrza.

 

Mączniak prawdziwy róży

 

   Od wiosny do jesieni róże mogą być zachorować na szarą pleśń. Dzieje się tak najczęściej po opadach deszczu, szczególnie jeśli rośliny rosną w dużym zagęszczeniu. Najszęściej atakowane są kwiaty. Płatki gniją, a na ich powierzchni pojawia się szary nalot.

 

Szara pleśń na kwiatach róży

 

   Najgroźniejszymi szkodnikami róż są skoczki oraz mszyce. Skoczki wysysają z liści soki. Ich ulubionymi miejscami żerowania są okolice wzdłuż nerwu głównego liścia, co objawia się jaśniejszym zabarwieniem tych miejsc. Mszyce łatwo zauważyć, gdyż żerują w koloniach na pąkach kwiatowych i wierzchołkach pędów hamując ich wzrost oraz zanieczyszczając je spadzią, na której następnie rozwijają się grzyby sadzakowe.

 

Skoczek różany - uszkodzenia liści spowodowane żerowaniem

 

   Jak ustrzec róże przed tymi zagrożeniami? Na początek należy zwrócić uwagę na poprawne podlewanie roślin, to znaczy takie, żeby jak najmniej zraszać liście. Utrudni to rozwój szczególnie czarnej plamistości i szarej pleśni. Gdy zauważymy pierwsze objawy chorób, niezwłocznie przystępujemy do ochrony – przemienne opryskiwanie roślin preparatami Biosept 33 SL, Biochikol 020 PC, EM-5 oraz Bioczos BR skutecznie zabezpiecza rośliny przed chorobami. Bioczos BR oraz EM-5 chronią również przed szkodnikami.

 

 

 

  Piwonia

   Najczęstszą chorobą piwonii jest plamistość liści i pędów. Objawy to ciemne, błyszczące plamy na liściach lub młodych pędach. Początkowo plamy mają barwę ciemnoczerwoną, a z czasem stają się brązowe z widocznym nalotem zarodników grzyba.

 

 Plamistość liści piwonii

 

   Jeżeli wiosną zauważymy więdnące i przewracające się liście, z gnijącą podstawą tuż pod powierzchnią podłoża, to znak, że nasze rośliny zaatakował grzyb powodujący szarą pleśń. W późniejszym okresie porażeniu ulegają też pąki kwiatowe, a następnie kwiaty. Przy dużej wilgotności powietrza na chorych tkankach pojawia się szary nalot zarodników grzyba.

   Zapobiegać chorobom piwonii można poprzez przemienne opryskiwanie roślin preparatami Biosept 33 SL, Biochikol 020 PC, Bioczos BR oraz EM-5. Bioczos BR oraz EM-5 chronią też przed szkodnikami, np. przed larwami kruszczycy złotawki.

 

 

  Pelargonia

    W ostatnich latach najgroźniejszą chorobą pelargonii jest zaraza bakteryjna. Więdnięcie liści i stopniowo całych roślin, mimo regularnego podlewania może być pierwszym znakiem, że mamy do czynienia z tą chorobą. Innym objawem jest powstawanie na liściach żółtych plam, które rozprzestrzeniają się między nerwami w kształcie litery V. Z czasem liście, a często całe rośliny zamierają. Po wyciągnieciu chorej rośliny z podłoża, okazuje się, że podstawa łodygi jest zgnita. Chore rośliny nie nadają się do wyleczenia. Trzeba je jak najszybciej usunąć i spalić, żeby nie zakażały następnych. Zapobiegać chorobie można poprzez opryskiwanie roślin preparatami takimi jak Biosept 33 SL, Biochikol 020 PC, Miedzian Extra 350 SC, Miedzian 50 WP.

Zaraza bakteryjna pelargonii

 

    Jak na większości rośln, również na pelargoni może pojawić sie szara pleśń. Na chorych liściach i pędach pojawia się charakterystyczny szary nalot zarodników grzyba. Chorobie sprzyja duże zagęszczenie roślin oraz częste ich zraszanie. Opryskiwanie przeciwko zarazie bakteryjnej chroni rośliny również przed szarą pleśnią.

    Szkodnikiem groźnym dla pelargonii jest wciornastek. Jest on bardzo mały i trudno go zauważyć, natomiast objawy jego żerowania są bardzo charakterystyczne – na liściach pojawiają się krostki i skorkowacenia. Skutecznymi preparatami zwalczającymi tego szkodnika są np. ABC przeciwko szkodnikom na roślinach ozdobnych AL, Spruzit. Ponadto preparat EM-5 zabezpiecza rośliny przed szkodnikami i chorobami.

 

Wciornastek - uszkodzenia liści pelargonii wywołane żerowaniem

 

 

  Warzywa

   Warzywa kapustne

   Czarna zgnilizna kapustnych

   Jeśli na brzegach kapusty lub kalafiora pojawiają się żółte plamy, rozszerzające do wnętrza blaszki liściowej w kształcie litery V, to znak, że rośliny zostały zaatakowane przez bakterie wywołujące czarną zgniliznę kapustnych – jedną z najgroźniejszych i najczęstszych chorób warzyw kapustnych w ostatnich latach. Po przekrojeniu główki kapusty lub głównego nerwa liścia, łatwo zauważyć czernienie wiązek przewodzących (od tego objawu pochodzi nazwa chooby). Chore tkanki w krókim czasie gniją. Często zdarza się, że bakterioza daje o sobie znać dopiero podczas przechowywania (głównie kapusty białej), powodując duże straty. Źródłem infekcji pierwotnych może być gleba lub porażone nasiona. Rozwojowi choroby sprzyja duża wilgotność i duże zagęszczenie roślin na plantacji oraz temperatura powyżej 25^oC. Należy więc przestrzegać zasad prawidłowej agrotechniki – zachować 3-4 letnią przerwę w uprawie na tym samym polu, zwalczać chwasty z rodziny kapustowatych, wysiewać zdrowe i prawidłowo zaprawione nasiona. W okresie sprzyjającym bakteriozą – po gradobiciu, w czasie ciepłej i wilgotnej pogody, po obfitych opadach – opryskiwać 2-3 krotnie co 7-10 dni preparatem Grevit 200 SL w dawce 1,5l/ha.

Czarna zgnilizna kapustnych - objawy na liściu kalafiora

 

   Czerń krzyżowych (alternarioza)

   W ostatnich latach jest to najgroźniejsza choroba kapusty pekińskiej, ale atakuje też inne warzywa kapustne. Objawia się ciemnymi, koncentrycznymi plamami z żółtą obwódką, występującymi najczęściej na starszych liściach. Na różach kalafiorów lub brokułów powstają zapadające się brązowe plamy. Pierwotnym źródłem choroby są głównie chwasty z rodziny kapustowatych, a także resztki roślin pozostawionych w glebie, czasem zakażone nasiona. Zarodniki grzyba są przenoszone przez wiatr i podczas ciepłej i wilgotnej pogody może dochodzić do licznych zakażeń. W profilaktyce ważne jest głębokie przyoranie resztek pozbiorczych oraz chwastów. Przed orką wskazane jest użycie preparatów przyspieszających rozkład resztek pożniwnych, takich jak Użyźniacz Glebowy UGmax czy Efektywne Mikroorganizmy - EM 1. Do ochrony roślin w czasie zagrożenia chorobą zarejestrowany jest Grevit 200 SL.

 

Czerń krzyżowych na kapuście pekińskiej

   Kiła kapusty

   Uchodzi za najgroźniejszą chorobę roślin kapustowatych. Powodowana jest przez grzybopodobny organizm glebowy. Objawami są charakterystyczne zgrubienia korzeni oraz więdnięcie roślin. Rozwojowi choroby sprzyja kwaśna gleba, dlatego w czasie uprawy warzyw kapustnych odczyn gleby należy utrzymywać na poziomie zbliżonym do obojętnego. Należy przestrzegać 4 letniego zmianowania. Do płodozmianu zaleca się włączyć pomidory, ogórki, owies oraz rośliny motylkowate (koniczynę, wykę, lucernę). Obecnie dostępne są odmiany kapust oraz kalafiorów wykazujące odporność na wiele ras kiły kapuścianej.

 

 

 

  Rośliny sadownicze

  Drzewa ziarnkowe

   Parch jabłoni

   Jest to najgroźniejsza choroba jabłoni. Najbardziej charakterystyczne objawy to ciemnooliwkowe strupowate plamy na liściach oraz ciemne korkowate plamy na owocach. Źródłem infekcji pierwotnych są opadłe zeszłoroczne liście. Jabłonie w fazie różowego pąka oraz kwitnienia są najbardziej zagrożone zakażeniem. W ekologicznej ochronie jabłoni dąży się do ograniczenia źródeł infekcji poprzez mechaniczny zbiór i niszczenie opadłych liści. Pojawia się coraz więcej odmian odpornych na parcha, np. "Topaz", "Rubinola". Profilaktycznie drzewa można opryskać preparatem EM-5, który ogranicza występowanie chorób, a także podnosi naturalną odporność roślin.

 

  Drzewa pestkowe

   Ospowatość śliwy (szarka)

   Bardzo groźna i powszechnie występująca choroba wirusowa śliw. Poraża także ałyczę, brzoskwinię i morelę. Głównym objawem są charakterystyczne przebarwienia liści – chlorotyczne smugi, pierścienie, większe lub mniejsze plamy. Na owocach również pojawiają się plamy, a miąższ znajdujący się pod nimi staje się gąbczasty i przybiera czerwone zabarwienie. Wirus przenoszony jest przez mszyce, dlatego ich zwalczanie jest podstawą profilaktyki. Do ekologicznego zwalczania mszyc można wykorzystać preparat EM-5. W rejonach gdzie szarka stanowi duże zagrożenie wskazana jest uprawa odmian tolerancyjnych.

 

Ospowatość śliwy ( szarka )

 

 

   Dziurkowatość liści drzew pestkowtych

   Pierwszym objawem choroby są brunatne plamy o średnicy 1-5 mm. Tkanka w obrębie plam zamiera i wykrusza się, przez co w liściach powstają liczne dziury o regularnych kształtach – wyglądają trochę tak jakby były wycięte. Od tego najbardziej charakterystycznego objawu choroba wzięła swą nazwę. Poza liśćmi atakowane są również młode pędy, na których mogą pojawiać się nekrozy kory lub narośla. Liście i owoce silnie porażonych drzew przedwcześnie opadają. Aby zapobiec rozwojowi choroby zaleca się opryskiwać drzewa w okresie spoczynku lub na początku wegetacji preparatami miedziowymi, takimi jak Miedzian Extra 350 SC lub Miedzian 50 WP. Jeżeli zagrożenie jest duże, czereśnie i wiśnie zaleca się opryskiwać również w czasie kwitnienia.

 

 

Dziurkowatość liści drzew pestkowych

 

   Porzeczka

   Rdza wejmutkowo-porzeczkowa

   Częsta choroba porzeczki czarnej, rzadziej występuje na porzeczce czerwonej i agreście. Rdza wejmutkowo-porzeczkowa jest rdzą dwudomową – poraża sosny pięcioigielne (np. wejmutkę), z których w okresie wegetacji może przenosić się na porzeczki. Pierwsze objawy widoczne są już w czerwcu - są to żółtobrązowe narośla na dolnej stronie liści – skupienia zarodników, które często obejmują całą blaszkę liściową. Na górnej stronie liścia widoczne są drobne żółte plamki. Liście zasychają i przedwcześnie opadają. Zapobiegawczo rośliny należy opryskiwać preparatem Miedzian 50 WP.

 

Skupienia zarodników rdzy na dolnej stronie liścia porzeczki

 

   Mszyce

   Mszyce są pospolitymi szkodnikami wielu roślin, w tym również porzeczek. Najczęściej kolonie mszyc występują na wierzchołkach pędów i najmłodszych listkach. Liście przebarwiają się i ulegają zniekształceniom – często zwijają się do wewnątrz. Aby w ekologiczny sposób zwalczyć mszyce wskazane jest zapobiegawcze stosowanie preparatu EM-5, który działa odstraszająco na różne owady, w tym mszyce.

 

 

Objawy żerowania mszyc na porzeczkach